
1- نیکلو پاگانینی Niccolò Paganini)): بزرگترین ویولنیست قرن 19، از حیث قدرت نوازندگی و ابتکار و سهولت اجرای قطعات بسیار مشکل در تاریخ موسیقی بی نظیر است. هنگامی که در 9 سالگی در حضور عده ای ویولن نواخت، حضار از استادی او تعجب کردند. در 16 سالگی به مقامی رسید که هیچ استادی خود را لایق تعلیم او نمی دانست. مهارت او حدی نداشت تا جایی که عوام تصور می کردند که او در نواختن ویولن جادو می کند و به همین جهت او را همدست شیطان می دانستند. او در کنسرت هایش به نواختن آثار آهنگسازان دیگر اکتفا نمی کرد، زیرا تکنیک او از قطعات بسیار مشکل آنها نیز بالاتر بود و برای نمایش هنر ویولن به تصنیف آهنگ پرداخت و قطعات فنی مشکل تصنیف کرد. وقتی در یکی از کنسرتهایش در وین یکی از آثار خود را اجرا می کرد، در هر قسمت یکی از سیمهای ویولنش را از کار می انداخت به طوری که قسمت چهارم را روی یک سیم اجرا کرد. یکی از روزنامه ها در این مورد نوشت: " تنها کسی می تواند او را مغلوب کند که بتواند قسمت پنجم را بدون سیم بنوازد."

2- اینگوی یوهان ملمستین (Yngwie J.Malmsteen): سرنوشت او هم بی شباهت به پاگانینی نیست. در سن 21 سالگی کاندیدای دریافت جایزه گرمی (Grammy) به عنوان بهترین نوازندگی و آهنگسازی راک شده است. وآلبوم او تحت عنوان "Rising Force" از طرف مجلۀ "Guitar Player" به عنوان بهترین آلبوم راک سال 1984 برگزیده شد. علاقۀ او به پاگانینی از کودکی شروع شد و هنوز هم ادامه دارد. یکی از معروفترین آهنگهای او تحت عنوان ""Far Beyond The Sun را بر اساس یکی از قطعات پاگانینی تصنیف کرده. در این آهنگ برای نشان دادن قدرت نوازندگی خود، علاوه بر اجرای پاگانینی، به بداهه نوازی نیز پرداخته است.
تا بعد